Late Night Tales zweeg vijf jaar en kwam terug met een pianist uit Edinburgh: de compilatie is samengesteld door Barry Can’t Swim
Het jubileumjaar van de reeks werd geopend door een muzikant die een cover van een vergeten Felt-single uit 1986 en een Superpitcher-edit van negentien minuten in zijn map heeft. Het eindigt met een gedicht.
Barry Can’t Swim is degene die een van de meest gerespecteerde reeksen van de Britse elektronica weer tot leven bracht: op 6 maart 2026 verscheen de compilatie ‘Late Night Tales: Barry Can’t Swim’.
Voor de reeks is het de eerste mix in ruim vijf jaar en tegelijk de opening van haar 25-jarig jubileumjaar. De standaardeditie telt negentien plekken, de doorlopende mix twintig. Alles verscheen op het label Night Time Stories; de samenstelling is vastgelegd in de catalogus van Apple Music.
De spanwijdte is bewust groot. Er is housecanon — ‘The Power of Suggestion’ van Lance DeSardi en de remix van Daniel Avery voor Factory Floor. Er is abstracter werk: Freddy da Stupid en de Nederlander Ronald Langestraat, die op zijn eigen manier ‘Lowdown’ naspeelde, de jarenzeventighit van Boz Scaggs. En er is puur sfeerwerk: ‘The Lacemaker’ van This Mortal Coil en ‘Annabi’ van het Magic Spirit Quartet.
Drie plekken zijn speciaal voor de plaat gemaakt. Barry coverde ‘Ferdinand Magellan’, een obscuurtje van de band Felt uit 1986; hij maakte een edit van ‘Yves’ van Superpitcher, die 19 minuten en 42 seconden van de tracklist inneemt; en de plaat sluit af met het spoken-wordstuk ‘Ultrasound’ van dichter Seamus, die eerder al op zijn album ‘Loner’ stond. Een exclusief nummer kwam ook van O’Flynn, een van de naaste vrienden van de muzikant.
‘Ik was absoluut door het dolle heen toen me werd gevraagd Late Night Tales te doen. In de zevende hemel’, zei Barry. ‘Het was zoiets belangrijks voor me. Het is een reeks die consequent met echt grote artiesten werkt, dus alleen al in aanmerking komen om tussen de mensen te staan met wie Late Night Tales gewoonlijk werkt, voelde als een enorm voorrecht.’
‘Ik heb een Spotify-playlist die Barry Can’t Curate heet. Daar zette ik altijd elektronische muziek en andere dingen in die ik in dj-sets waarschijnlijk niet zou draaien’, legt hij uit. ‘Late Night Tales is eigenlijk dezelfde wereld — nog een plek waar je de muziek kunt delen waar je van houdt, maar niet per se de muziek die je op een dansvloer zou draaien.’
Achter het alias staat Joshua Spence Mainnie uit Edinburgh. Hij leerde piano en speelde in lokale bands, en pas daarna trok de clubcultuur hem de elektronica en de slaapkamerstudio in. Zijn debuutalbum ‘When Will We Land?’ (Ninja Tune, 2023) stond op de shortlist van de Mercury Prize 2024.
Daarna ging het nog sneller: in 2024 won hij de BBC Radio 1-prijs voor beste dance-act en kreeg hij in dezelfde categorie een BRIT-nominatie, en in 2026 volgde nog een BRIT-nominatie, ditmaal als doorbraakartiest. Het album ‘Loner’ (Ninja Tune, juli 2025) kwam in de Britse top 10 en op nummer één van de dancelijst.
De leadsingle van de compilatie, ‘Chala (My Soul Is On A Loop)’, verscheen op 22 januari 2026 gezamenlijk op Ninja Tune en Late Night Tales. Op ONE//FM houdt Barry stand met ‘How It Feels’ van de debuutplaat.
Lees ook
DOROFEEVA bracht ‘747’ uit — een nummer waarvan ze de stappen tot de première op haar eigen kanaal aftelde
HUGEL bracht ‘One More Round’ uit — bijna vijf minuten, en niet voor de radio gebouwd
Catching Flies keerde terug naar het Californische stadje waar zijn album begon — deze keer met TEED erbij
De mixtape werd live gemaakt, en de stream ging pas uit toen hij af was
Miss Monique haalde Robbie Williams naar de Mainstage van Tomorrowland — en speelde een track die niemand had gehoord
De stem van Salif Keita keert terug op de dansvloer — dit keer in een afrohouse-jasje
Dertien jaar stilte: Dave Angel keert terug met een album vol jazz en soul
Swedish House Mafia zijn terug met ‘Happiness Is So Sad’, met Lykke Li
Reacties
Laden…