Late Night Tales zweeg vijf jaar en kwam terug met een pianist uit Edinburgh: de compilatie is samengesteld door Barry Can’t Swim

Barry Can’t Swim is degene die een van de meest gerespecteerde reeksen van de Britse elektronica weer tot leven bracht: op 6 maart 2026 verscheen de compilatie ‘Late Night Tales: Barry Can’t Swim’.

De catalogus van Apple Music bevestigt het.

Voor de reeks is dit de eerste mix in ruim vijf jaar en tegelijk de opening van het jaar van haar 25-jarig bestaan.

Wat er in de verzamelaar zit

De spanwijdte is bewust groot. Er is housecanon — ‘The Power of Suggestion’ van Lance DeSardi en de remix van Daniel Avery voor Factory Floor. Er is abstracter werk: Freddy da Stupid en de Nederlander Ronald Langestraat, die op zijn eigen manier ‘Lowdown’ naspeelde, de jarenzeventighit van Boz Scaggs. En er is puur sfeerwerk: ‘The Lacemaker’ van This Mortal Coil en ‘Annabi’ van het Magic Spirit Quartet.

Drie plekken zijn speciaal voor de plaat gemaakt. Barry coverde ‘Ferdinand Magellan’, een obscuurtje van de band Felt uit 1986; hij maakte een edit van ‘Yves’ van Superpitcher, die 19 minuten en 42 seconden van de tracklist inneemt; en de plaat sluit af met het spoken-wordstuk ‘Ultrasound’ van dichter Seamus, die eerder al op zijn album ‘Loner’ stond. Een exclusief nummer kwam ook van O’Flynn, een van de naaste vrienden van de muzikant.

‘Ik was absoluut door het dolle heen toen me werd gevraagd Late Night Tales te doen. In de zevende hemel’, zei Barry. ‘Het was zoiets belangrijks voor me. Het is een reeks die consequent met echt grote artiesten werkt, dus alleen al in aanmerking komen om tussen de mensen te staan met wie Late Night Tales gewoonlijk werkt, voelde als een enorm voorrecht.’

‘Ik heb een Spotify-playlist die Barry Can’t Curate heet. Daar zette ik altijd elektronische muziek en andere dingen in die ik in dj-sets waarschijnlijk niet zou draaien’, legt hij uit. ‘Late Night Tales is eigenlijk dezelfde wereld — nog een plek waar je de muziek kunt delen waar je van houdt, maar niet per se de muziek die je op een dansvloer zou draaien.’

Wie Barry Can’t Swim is

Achter het alias staat Joshua Spence Mainnie uit Edinburgh. Hij leerde piano en speelde in lokale bands, en pas daarna trok de clubcultuur hem de elektronica en de slaapkamerstudio in. Zijn debuutalbum ‘When Will We Land?’ (Ninja Tune, 2023) stond op de shortlist van de Mercury Prize 2024.

Daarna ging het nog sneller: in 2024 won hij de BBC Radio 1-prijs voor beste dance-act en kreeg hij in dezelfde categorie een BRIT-nominatie, en in 2026 volgde nog een BRIT-nominatie, ditmaal als doorbraakartiest. Het album ‘Loner’ (Ninja Tune, juli 2025) kwam in de Britse top 10 en op nummer één van de dancelijst.

De verzamelaar verscheen op het label Night Time Stories — negentien titels in de standaardeditie, twintig in de doorlopende mix.