“Je schrijft eigenlijk acht liedjes in één”: hoe een track uit een studio in Kyiv het solodebuut van een K-popidool werd

Op 24 augustus bracht de Vietnamese zanger Hanbin, lid van de Zuid-Koreaanse groep TEMPEST, zijn eerste solosingle No Fear uit. In de credits van het nummer staan twee makers uit Kyiv.

Een van hen, Yevhenii Bardachenko, vertelde aan Suspilne Kultura — de cultuurredactie van de Oekraïense publieke omroep — hoe het zover kwam.

Bardachenko is songwriter, leidt Jay Music Label en is oud-lid van Dilemma, een band uit Kyiv; bij dit nummer is hij medeauteur en producer. Het arrangement maakte Leonid Petrovskyi, die werkt onder de naam L.1d. De laatste tekstaanpassingen voor de artiest deed het Koreaanse team.

Het nummer werd niet voor hem geschreven

Het vreemdste aan dit verhaal is dat No Fear helemaal niet voor een specifieke release werd gemaakt. Het team van Bardachenko schrijft bewust wat hij universele liedjes noemt: een sterk nummer dat het label daarna zelf afstemt op de artiest, de choreografie en het visuele concept.

De weg van een studio in Kyiv naar een Koreaans label liep niet via kennissen, maar via de machinerie van de industrie. Ongeveer vier jaar geleden stapte Bardachenko bewust over van de Oekraïense markt naar de internationale, Engelstalige markt en leerde hij een grote Europese uitgever kennen die gespecialiseerd is in Azië — en juist daarvandaan begonnen er briefings van labels met concrete verzoeken binnen te komen. Via dat kanaal belandde het nummer op een luistersessie bij YH Entertainment.

“In Oekraïne is het model simpel: je kent de artiest, je stuurt hem het nummer rechtstreeks, en als het hem bevalt, neemt hij het. In Europa, Amerika en Azië werkt dat zo niet”, zei Yevhenii Bardachenko tegen Suspilne Kultura.

Daarna begon het deel dat de makers zelf niet meer te zien kregen. Hanbin vertelde na het verschijnen van de single dat hij samen met zijn team ongeveer tweehonderd demo's beluisterde; na de eerste selectie bleven er ongeveer twaalf over, en de artiest kwam keer op keer juist bij dit nummer terug. Waarom, daar kan Bardachenko alleen naar gissen: hij valt zelf ook altijd voor nummers met blazers, “van trompetten krijg ik meteen een kick, dat is pure energie”, zegt hij.

Van demo tot release veranderde het nummer nauwelijks. De melodie, de structuur en het basisidee bleven hetzelfde, de aanpassingen betroffen vooral de mix. Zoals hij het zelf formuleert: de eindversie klinkt vrijwel identiek aan de demo, alleen dan met de stem van Hanbin.

Een opdracht die meer weg heeft van een architectenplan

Het lastigste begint volgens Bardachenko bij groepsbriefings. Zijn eerste ervaring daarmee beschrijft hij zo: de compositie moest worden opgebouwd rond de acht leden van de groep, en bij ieder van hen hoorde een apart muzikaal deel met een eigen melodie. Alleen al aan de melodie en de structuur, nog zonder tekst, gingen zeven dagen op.

Juist toen werd de afstand tussen de twee industrieën zichtbaar, zegt hij. Een briefing van een Koreaans label lijkt meer op een architectenplan dan op een creatieve opdracht — en dat is geen metafoor die de auteur er achteraf bij bedacht, maar de manier waarop hij zijn eigen werkdocument beschrijft.

Als sterke kant van Oekraïense songwriters noemt Bardachenko melodie en emotionele oprechtheid, als zwakke kant het gebrek aan kennis van de spelregels. Apart noemt hij de auteursrechten: naar zijn schatting begrijpt ongeveer achtennegentig procent van de artiesten in Oekraïne niet wat die inhouden en waar je ze moet registreren. Zelf begon hij bij Dilemma, dat in 2018 meedeed aan de nationale voorronde van het Eurovisiesongfestival, en nu leidt hij een label met een catalogus van ongeveer tweehonderd tracks en zet hij koers naar de Amerikaanse markt.

Eerder schreven we hoe een nummer van een muzikante uit Loetsk in een computerspel belandde zonder enige betrokkenheid van de maakster zelf — een ander geval waarin Oekraïense muziek via een tussenpersoon de wereld in gaat.