Wereldpremières die op geen enkele plaat stonden: een Oekraïense violiste brengt haar derde album bij Naxos uit

Violiste Solomija Ivachiv heeft het album Music of Resilience uitgebracht bij het Britse label Naxos. Het is haar derde plaat voor het label en bestaat volledig uit wereldpremière-opnames.

De uitgave wordt bevestigd door de discografiepagina op de eigen website van de violiste.

Het album verscheen op 28 augustus. Ivachiv doet erop hetzelfde als op haar twee vorige Naxos-platen: ze geeft Oekraïense componisten een stem, zowel levende als thuis bijna vergeten namen.

Wat een wereldpremière-opname betekent

Dat is een aanduiding die een label alleen gebruikt als een werk nog nooit is opgenomen. Bij Oekraïense muziek komt dat vaker voor dan je zou willen: veel partituren lagen decennialang zonder ook maar één studioversie.

Precies daarop bouwt Ivachiv haar Naxos-reeks. In plaats van nog een lezing van bekende klassieken neemt ze wat in de catalogi ontbreekt.

Een deel van het programma reageert op oorlogen, en niet alleen op de huidige. De rest viert, zoals het album zelf zegt, de eigen identiteit van de Oekraïense klassieke muziek en haar volkswortels.

„Op haar derde album voor Naxos blijft violiste Solomija Ivachiv een stem geven aan zowel levende Oekraïense componisten als aan over het hoofd geziene figuren uit het rijke muzikale erfgoed van het land”, staat in de beschrijving van de uitgave.

Waar dit heen gaat

Naxos is geen boetieklabel voor verzamelaars maar een van de grootste klassieke catalogi ter wereld, met wereldwijde distributie. Deze opnames bereiken bibliotheken en streaming in landen waar Oekraïense muziek nog nooit te horen was.

De live presentatie staat gepland voor 19 september, in de concertreeks Music at the Institute. Het programma heet „Music of Resilience — Ukrainian Voices and Beyond”.

Ivachiv komt zelf uit Lviv. Ze speelde met het orkest Virtuozen van Lviv en op Amerikaanse podia, en haar eerdere Naxos-uitgaven waren op dezelfde manier rond Oekraïense muziek gebouwd.

Voor de catalogus betekent dat iets simpels: partituren die papier in een archief hadden kunnen blijven, bestaan nu als klank, overal beschikbaar.

Eerder schreven we hoe de klassiekers van de Oekraïense pop aan drie generaties zangers werden gegeven — een andere manier om oude liedjes opnieuw te laten klinken.