
Statuetkę ONUKI wieziono przez lata — teraz jedzie do warsztatu dziadka
Odcinek kręcono jesienią 2022 roku, gdy przez Desnę wciąż kursował prom. Nagrodę amerykańskiej akademii telewizyjnej przywieźli zza oceanu muzycy zespołu „DakhaBrakha”.
ONUKA z sopiłką — instrumentem, który zrobił jej dziadek
ONUKA w końcu odebrała fizyczną statuetkę Daytime Emmy — za odcinek Culture Quest: Ukraine, który wygrał w kategorii „Najlepszy dzienny projekt specjalny” jeszcze w 2024 roku. Nagroda jedzie do Chernihiva, do warsztatu jej dziadka.
Opowiedziała o tym sama artystka we własnym wpisie wideo.
Najdziwniejsza w tym wszystkim jest trasa. Nagrodę przyznano w Los Angeles latem 2024 roku, a do Ukrainy przywieźli ją muzycy zespołu „DakhaBrakha”, którzy również wystąpili w tym odcinku. Sama Nata Zhyzhchenko opisuje to prosto: statuetkę wieziono przez lata.
Co to za projekt
Culture Quest — amerykański serial podróżniczy Iana Granta dla sieci telewizyjnej PBS. Godzinny ukraiński odcinek kręcono we wrześniu 2022 roku: o kulturowym oporze, ruchu wolontariackim i artystycznej odpowiedzi na inwazję.
Oprócz ONUKI w filmie wystąpili: dyrektorka generalna „Mystetskyi Arsenal” Olesia Ostrovska-Liuta, DakhaBrakha, KAZKA, „Okean Elzy” oraz street-artowa grupa Paint Hunters. Nagrodę wręczono 8 czerwca 2024 roku podczas 51. ceremonii Daytime Creative Arts and Lifestyle Emmy Awards w Los Angeles.
„I gdyby ktoś powiedział, że w tym warsztacie powstanie odcinek, który dostanie Emmy, a to Emmy przyjedzie tam udokumentować ten moment, nie uwierzyłabym” — mówi Nata Zhyzhchenko.
Część w Chernihivie kręcono przy ulicy Fabrychna, 12 — w dawnym warsztacie muzycznym i domu rodzinnym Shlonchyków. Dziadek artystki, Oleksandr Shlonchyk, był zasłużonym mistrzem ludowym Ukrainy i Moldovy: ponad trzydzieści lat pracował w fabryce instrumentów muzycznych w Chernihivie, odrestaurował torban związany z Tarasem Shevchenko i zrobił wnuczce jej pierwszą sopiłkę.
Od kwietnia 2024 roku w miejscu warsztatu działa publiczna przestrzeń etnograficzna „Fabrychna, 12” — wspólny projekt artystki i Suspilne. Drukują tam trójwymiarowe kopie instrumentów ludowych, które kiedyś robił dziadek.
„Dziękuję DakhaBrakha za to, że przywieźli moją statuetkę przez lata” — napisała ONUKA.
Dlaczego to coś więcej niż nagroda
Nata wspomina, że jesienią 2022 roku ekipę filmową przewożono przez Desnę promem — mostu samochodowego jeszcze wtedy nie było, a przeprawa działała według rozkładu. Nastrój, jak mówi, był zupełnie inny: wszyscy czekali na kontrofensywę.
Teraz złota statuetka wraca dokładnie tam, gdzie wszystko się zaczęło — do warsztatu, w którym zrobiono jej tę pierwszą sopiłkę. Swój wpis artystka zakończyła krótko: „Dziadek się cieszy”.
Wcześniej pisaliśmy, jak ONUKA drukuje sopiłki z przetworzonego plastiku w przestrzeni „Fabrychna, 12” — właśnie tam jedzie teraz statuetka.









Komentarze
Ładowanie…