David Lowery achter een spreekgestoelte met microfoon
Technologie
💬 0

Spaties tussen de letters omzeilen het filter en de machine zingt met een bekende stem: vier muzikanten klagen Suno aan

In de aanklacht van vierentachtig pagina's wordt de stem geen opname en geen werk genoemd, maar een meting van de mens zelf — iets wat je, anders dan een wachtwoord, na diefstal niet meer kunt veranderen.

Foto: Joe Mabel / Wikimedia Commons, CC BY-SA 3.0, bijgesneden

David Lowery is de eerste van de vier eisers, naar wie de zaak is vernoemd. Foto genomen op een conferentie aan de Universiteit van Californië

Vier Amerikaanse muzikanten hebben een collectieve rechtszaak aangespannen tegen Suno, het bedrijf achter de dienst die op basis van een tekstprompt nummers genereert. In het register van de rechtbank staat de zaak vermeld als Lowery v. Suno, Inc.

De aanklacht is eind augustus ingediend bij de federale rechtbank van het district Massachusetts.

Er zijn vier eisers: David Lowery van Camper Van Beethoven en Cracker, singer-songwriter Jason Isbell, de Texaanse bluesman Guy Forsyth en saxofonist Eduardo Calle. Het document telt vierentachtig pagina's en zeventien aanklachtpunten, opgesteld op grond van de wetten van vijftien staten en territoria.

De rechtszaak in het kort
ZaakLowery v. Suno, Inc., nummer 1:26-cv-14005
Waarfederale rechtbank van het district Massachusetts
Wanneer31 augustus 2026
Omvang84 pagina's, zeventien punten, eis van een juryproces
GedaagdeSuno, Inc. — een bedrijf uit de staat Delaware met een kantoor in Cambridge, Massachusetts

Spaties die het filter omzeilen

Suno heeft publiekelijk verzekerd dat het artiestennamen niet bewust als categorie in de trainingsdata gebruikt en dat er in de dienst filters zitten die prompts met namen van artiesten en titels van nummers blokkeren. Juist die bewering probeert de aanklacht te weerleggen — met demonstraties.

De methode die in het document wordt beschreven, is bijna lachwekkend simpel: je typt de naam met spaties tussen de letters. Volgens de eisers leverde de prompt “m i c h a e l j a c k s o n” in versie vijf twee nummers op die de dienst zelf Glovebox Moonwalk noemde, oftewel ‘moonwalk uit het dashboardkastje’. Hij omschreef ze als een pop-funk dancetrack uit de jaren tachtig, tekende er een witte handschoen bij — en de moonwalk en de handschoen doken gewoon op in de songteksten.

“Wij vinden deze claims ongegrond en zijn van plan ons ertegen te verweren. Suno bestaat om mensen te helpen nieuwe, originele muziek te maken, niet om te profiteren van andermans naam”, aldus een woordvoerder van het bedrijf tegen Billboard op 1 september.

Dezelfde truc werkte volgens de aanklacht ook bij andere namen: uit een prompt over Taylor Swift kwam het nummer Paper Crown, uit Bruno Mars 24K Trouble, uit Bad Bunny Perreo de Frente en uit Snoop Dogg Blue Bandana. Dit zijn vooralsnog allemaal beweringen van de eisers, geen door de rechter vastgestelde feiten.

En dan nog apart: het voorbeeld uit de reclame. De aanklacht noemt een buitenstaander die aan de dienst gelieerd is en publiekelijk liet zien hoe je het filter omzeilt; in de beschrijving van een eigen nummer schreef diegene ronduit dat ‘toon en frasering’ van een bekende popartiest waren overgenomen.

Waarom dit geen rechtszaak over nummers is

Alle eerdere gevechten met muziekgeneratoren gingen over de rechten op opnamen — in wezen dus over de belangen van platenlabels. Hier ligt het anders. Het eerste punt van de aanklacht steunt op de wet van Illinois over het recht op het eigen portret en de eigen naam, het tweede op de biometriewet van diezelfde staat. Het recht op de eigen identiteit verkoopt een artiest niet samen met zijn catalogus, en juist daarom is deze zaak aangespannen door muzikanten en niet door platenmaatschappijen.

Het kernbegrip van het document is voiceprint, de stemafdruk. De eisers houden vol dat dit geen opname en geen werk is, maar een reeks berekende metingen van een concrete persoon. Daarop volgt het argument waardoor de zaak niet langer alleen over muziek gaat: een wachtwoord kun je na een lek veranderen, je eigen stem niet.

Voor dancemuziek is dat geen abstractie. Een zangsample, een herkenbaar timbre, de karakteristieke manier van zingen van een zangeres in een housetrack — precies om dat materiaal gaat het. De vraag of een stem toebehoort aan de mens zelf en niet een opname is op de balans van een label, raakt iedereen die ooit andermans zang in een eigen track heeft gezet.

Suno verweert zich op dit moment op drie continenten. Eind juli wees de rechtbank in München de eis van de Duitse organisatie GEMA toe en verbood het bedrijf vier handelingen met betrekking tot zes muziekwerken; de hoogte van de schadevergoeding is nog niet vastgesteld en de uitspraak is niet definitief. En op 2 september diende de Canadese organisatie SOCAN een zaak in bij de federale rechtbank van Canada — nu over auteursrecht, met honderdvijftig voorbeelden van gegenereerd materiaal.

Eerder schreven we hoe datzelfde Suno vinylplaten met machinemuziek is gaan verkopen — dezelfde dienst van een andere kant.

Reacties

Laden…

Jump Into The Music
ONE//FM