
Dziewięć miesięcy temu wrzucił z tamtego wieczoru równo dwie minuty: teraz Four Tet oddał całe cztery i pół godziny
To najdłuższe wideo w całej historii jego kanału. Na setliście jest pięćdziesiąt siedem pozycji — a dziewięciu z nich nie ma nigdzie poza tamtym wieczorem.
Kieran Hebden na Roskilde Festival: zdjęcie zrobiono dziewięć minut po północy, pod koniec nocnego setu
Four Tet opublikował zapis swojego koncertu w londyńskim Alexandra Palace, który odbył się 22 listopada 2025 roku. W całości, bez montażu i bez biletu: cztery godziny dwadzieścia cztery minuty dwadzieścia dwie sekundy.
Nagranie pojawiło się na własnym kanale muzyka pod koniec sierpnia.
Najśmieszniejsze jest jednak co innego. Jeszcze w grudniu zeszłego roku na tym samym kanale ukazał się filmik zatytułowany „ale to tylko dwie minuty” — równo dwie minuty z tamtego wieczoru. Przez dziewięć miesięcy ten żart wisiał bez ciągu dalszego, a sierpniowa publikacja wreszcie go domknęła.
Dziewięć utworów, których nie ma nigdzie
Równolegle z wideo set ukazał się też jako osobne wydawnictwo streamingowe — „Four Tet at Alexandra Palace, London, Nov 22, 2025”. Jest tam pięćdziesiąt siedem pozycji, a dziewięć z nich nie ma ani tytułu, ani autora: na liście figurują jako ID1, ID2 i dalej, aż do dziewiątego. Czyli są to rzeczy niewydane, które poza tamtym wieczorem nie istnieją.
Pozostałe czterdzieści osiem pokazuje, jak szeroko czerpie. W jednym zestawie sąsiadują Ricardo Villalobos i PinkPantheress, Burial i Ellie Goulding, Eric Prydz i Floating Points, Jai Paul i CHVRCHES, Skrillex, Dubfire i Oliver Huntemann, Martyn, Mala, drum'n'bassowa klasyka M-Beat i General Levy — oraz własny technohouse'owy pseudonim Hebdena, czyli KH.
Tego nie kręcono telefonem. W napisach pod wideo widnieje dwanaście nazwisk, a połowa z nich to osobny blok dokumentalny: reżyserka Joanna Nordahl, operator Ruben Neviazsky, druga kamera, montaż, kolorysta, producentka postprodukcji. Za światło odpowiadał Ed Warren, za dźwięk — Parker, za inscenizację — Matt Barker.
Sam w sobie darmowy pełny set nie jest dla tego kanału nowością: od lat wiszą tam Finsbury Park 2024 na trzy godziny czterdzieści dziewięć minut, Lost Village, EDC Las Vegas, Lollapalooza, a nawet dwugodzinny miks z testowych tłoczeń winylowych. Nowością jest właśnie długość: żadne inne nagranie na kanale nie sięga czterech godzin.
Rok, w którym otworzył własne archiwum
To nagranie nie jest pojedynczym gestem, tylko częścią tego, co Kieran Hebden robi przez cały 2026 rok. W ostatnich miesiącach wrzucił na kanał całą swoją dyskografię albumową w postaci pełnych wideo: Pink, Dialogue, Beautiful Rewind, Morning / Evening, New Energy, Sixteen Oceans, Parallel, Three i There Is Love in You.
Latem ukazał się też nowy materiał — album, którego tytułu nie da się przeczytać: złożono go glifami kroju Wingdings. Osiem utworów, około trzydziestu siedmiu minut, winyl w czerwcu w nakładzie dwóch tysięcy egzemplarzy, który szybko się rozszedł, i wersja cyfrowa w lipcu — wszystko przez własną wytwórnię Text Records.
Komentarza od samego Hebdena nie ma: ani wpisu z wyjaśnieniem, ani cytatu w prasie. W opisie wideo są tylko napisy końcowe — i cztery i pół godziny, które mówią same za siebie.
Wcześniej opowiadaliśmy, jak James Murphy i Soulwax przez sześć godzin grali na systemie, który zbudowali własnoręcznie — inny przypadek, gdy długość setu sama jest wypowiedzią.









Komentarze
Ładowanie…